Удзельнiкi: Вадзім Клімовіч

Вадзім Клімовіч

Бард. Нарадзіўся 1 студзеня 1982 года ў вёсцы Пліса Глыбоцкага раёна Віцебскай вобласці. У 1997 годзе скончыў мінскую музычную школу №9 па класу гітары і атрымаў базавую адукацыю ў школе №184 з англійскім ухілам. З 1998 па 1999 з'яўляўся гітарыстам юнацкага эстраднага аркестра пятай музычнай школы Мінска. У 1999-ым скончыў ліцэй Беларускага нацыянальнага тэхнічнага універсітэта, а ў 2004-ым - прыборабудаўнічы факультэт названай установы. Дадаткова атрымаў дыплом БДУ і кваліфікацыю "праграміст". Працаваў выкладчыкам гітарнага акампанементу ў музычнай студыі пасёлка Калодзішчы пад Мінскам (2003-2004). Скончыў аспірантуру машынабудаўнічага факультэта БНТУ (кафедра "Тэхналогія машынабудавання", 2008). Зараз працуе над дысертацыяй "Мадэляванне працэсу і кіраванне параметрамі адначасовай двухбаковай апрацоўкі дэталяў са сферычнымі прэцызійнымі паверхнямі". Працуе ў кампаніі "IBA". Піша песні на ўласныя словы, на вершы ўдзельнікаў паэтычнага тэатра і класікаў беларускай літаратуры. Працуе ў стылі бард-рок. Аўтар песень "А хто там ідзе", "Чырвонае віно", "Я жыву там...", "Нават калі..." і іншых.

Вадзім Клімовіч Вадзім Клімовіч Вадзім Клімовіч Вадзім Клімовіч Вадзім Клімовіч Вадзім Клімовіч

Я неба бачу

(1)
Магнітафон,
Шыпіць ультрафон,
Звон
Душыць стогн,
Інфрагук,
Стук ў маёй галаве.
Забіваю свой рай,
Жыць ці не – абірай,
Сьмерць таньней
І лягчэй,
І я падаю ўніз.
Крычыць вышыня,
Глыбіня,
І з ёй я...
Мне сысьці на карніз
Не пасьпець,
Не дадуць загібець.
Ды ня ў сілах ніхто забараніць
Спыніць і не даць
Мне дапець...

(R)
А дзе ж мне выйсьце – так цяжка трываць.
Я неба бачу – немагчыма спаць.
Прачнуцца нельга – не ўстаў з кален,
Так мала вокнаў і безліч сьцен.

(2)
Нябачны той позірк,
Ён ведае неба,
Ён ведае душы
Й чаму мы рабы.
Пустая размова,
Відовішчаў з хлебам,
Гразкія лужы,
А мы – вераб’і.
Мы птушкі ад Бога,
Ды крылы – ня траціць,
Таннае цеста,
Будзе на ўсіх.
Зямлі надта многа,
Але мне ня хопіць,
Свабоднае месца
Цягне увысь.

(3)
Парваная стужка,
Ціха да золку,
І рэхам дыханьне
Ідзе ад сьцяны.
Напятая тонкая
Сэнсу вяроўка,
Вось-вось абарвецца -
Чакаюць яны.
Фальшывае пер’е
І мёртвыя крылы,
Душа захавае
Надзею ўзляцець.
Сьляпое павер’е
Нацятыя жылы
Струна праганяе
Смагу дапець.