|
Удзельнiкi: Тацяна Барысюк
Паэтка, літаратуразнавец.
Нарадзілася 18 кастрычнiка 1971 года ў Мiнску ў паэтычнай сям'і. Вершы піша з 9-ці гадоў. Пасля заканчэння сярэдняй школы i Мiнскага педвучылiшча № 1 скончыла фiлфак БДУ i аспiрантуру Iнстытута лiтаратуры iмя Янкi Купалы НАН Беларусi, дзе працуе малодшым навуковым супрацоўнiкам. Сябра суполкі "Літаратурнае прадмесце". Друкавалася ў зборніках "Літаратурны квартал", "Панядзелак", "Дзень паэзіі-2005", перыядычным друку. Самае буйное дасягненне за 2008-ы год – выдадзеная праца "Традыцыі англійскага і польскага рамантызму ў сучаснай беларускай паэзіі" (у зборніку "Еўрапейскі рамантызм і беларуская літаратура ХІХ-ХХ стагоддзяў"). Піша дысертацыю "Ідэйна-жанравыя пошукі ў сучаснай беларускай паэзіі (на матэрыяле творчасці Л.Дранько-Майсюка, В.Шніпа, Л.Рублеўскай і Э.Акуліна)". З’яўляецца аўтарам каля 30-ці паэтычных і каля 50-ці літаратуразнаўчых і крытычных публікацый. Аўтар паэтычнай кнігі “Аўтапартрэт” (2002).
ФАНТОМНАЕ КАХАННЕ Калі жыццё бяскрыліць прозай, тады прыходзіць, як адхланне, звыш – па малітве, светлай просьбе фантомнае каханне. Прыходзіць з веснавым цяплом, як подых ветрыку ласкавы, і ахіне сваім крылом, бо для яго не трэба явы. Яно прыходзіць, як натхненне, - душа лірычнаму адкрыта – і спапяляе ўсе сумненні, бо для яго не трэба быту. Азорыць дні, апромніць ночы. Далонь на лоб – не звар’яцела. І дастаткова бачыць вочы, бо для яго не трэба цела. |